Υπάρχει μια στιγμή, λίγο πριν ξημερώσει, που η πόλη κρατάει την ανάσα της. Οι δρόμοι είναι δικοί σου και ο ουρανός δεν έχει αποφασίσει ακόμα τι χρώμα θα πάρει.
Βγήκα με τη μηχανή και χωρίς σχέδιο. Ό,τι ακολουθεί είναι όσα μου έδωσε αυτή η ώρα.
Το σκοτάδι δεν φεύγει,
αραιώνει.
αραιώνει.
Σαν μελάνι σε νερό
που ξεχνάει τι ήταν.
που ξεχνάει τι ήταν.
Όταν ο ήλιος βγήκε τελικά, όλα έγιναν ξανά συνηθισμένα. Γι' αυτό κρατάω τις εικόνες της προηγούμενης ώρας.